...Historia e marrëdhënieve sociale në tërësi dhe sidomos e asaj të pronësisë, ndryshon rrënjësisht nga ajo që paraqitet në nivelin makro, konkretisht në ligjin shtetëror dhe asaj në planin lokal. Duke iu referuar kësaj marrëdhënie Griffhits-i, e quante ideologji ligjore centraliste (sistemin shtetëror), e përfaqësuar në rastin në fjalë nga e drejta shtetërore e cila ka si karakteristikë të saj faktin se bazën e legjitimimit e kërkon jo vetëm te fakti se është produkt i procedurave të rregullta ligjore e politike, por dhe si pjesë e vullnetit të popullit, si edhe te fakti se ajo është e bazuar te sisteme që janë provuar si të drejta në vendet prej nga vijnë..." 
...Sërish duhet thënë se "Njeriu i Kanunit" ka prirje për t'u orientuar drejt asaj që di më mirë dhe që i vjen në përputhje me interesat e tij, me vlerat e tij dhe me sa duket lidhur me sistemin e pronësisë duket se sistemi i preferuar është ai i së drejtës kanunore. Një situatë e ngjashme përsëritet në fund të shek. XX, kohë në të cilën kemi rënien e sistemit komunist në Shqipëri dhe intensifikimin e lëvizjeve politike në Kosovë për pavarësi. Vijimi i së drejtës kanunore dhe forca zbatuese e ligjit shtetëror përcaktojnë dinamikën e dualizmit ligjor..." "...Në luftën delegjitimuese në mes të së drejtës kanunore dhe asaj shtetërore në fillim të viteve '90 të shek. të kaluar del të ketë "fituar" e para, e ndërkohë institucionet shtetërore njohin heshtazi efektet e së drejtës kanunore, duke mos pasur fuqi që kundërvi-hen. Atë që Saltmarshe e quan ritradicionalizim, mund të themi se është një revansh i privates ndaj publikes a kolektives. E kjo dukuri duket që të jetë klasike kur kemi përballjen e një ligji zakonor me një ligji autoritar në kuptimin që e jep Pospisili. Ligji autoritar është i prirur të mos ketë sukses nëse nuk ka pas vetit dhe instrumentet e zbatimit kundër vullnetit të njerëzve. Kjo, e ndihmuar dhe nga diskursi publik ku prona shtetërore në fillim të viteve '90-të nuk paraqitet më si e duhura. Prona shtetërore, publike dhe kolektive vuajtën asocimin me sistemin komunist dhe si të tilla për një kohë të gjatë u panë, dhe vijojnë të shihen në trevën në fjalë, si sisteme që nuk duhen zbatuar...

Gurte E Kufinit

Në librin “Etnografia në diktaturë” është trajtuar me hollësi mënyra shtetërore e prodhimit të dijes etnografike e, konkretisht, se si është shprehur kjo në tekstin etnografik. Konkretisht, vëmendje e posaçme i është kushtuar kronopolitikës, koncept ky i përftuar nga autorët prej punës së Jonatthan Fabian, Time and the Other. Duke ndjekur këtë shteg, autorët kanë analizuar me vëmendje të posaçme “kalendarët shtetërorë”, përkatësisht kalendarët historikë universalë dhe kombëtarë, prejardhur nga pikëpamje e materializmit historik, mbështetur nga shteti si dija e vetme shkencore. Si kallëzuesi kryesor, por aspak i vetmuar, është intensiteti i përdorimit dhe kuptimi i dhënë termit “mbeturinë kulturore”, term i cili shërbeu jo pak si teknikë e pushtetit. Për sa kohë pastrimi prej “mbeturinave” të së shkuarës shikohej si një instrument i pushtetit, ai është njëherazi pjesë themelore e ekonomisë politike të diktaturës, si dhe pjesë e proceseve dhe kulturës holokaustike, aplikuar në emër të modernizmit e në kuadër të kësaj dijeje, edhe kalendarët albanologjikë, indoevropianistë dhe nacionalistë.

Etnografi Ne Diktature

Antropologjia e Kanunit, paraqet dhe problematizon debatin teorik në dijet sociale, kryesisht në antropologjinë e së drejtës. Duke u fokusuar te kanuni, e drejta zakonore, autori shqyrton raportet pushtet-dije në mendimin antropologjik, përthyerjen e këtij raporti në jetën e përditshme, kushtin e pluralizmit ligjor, regjimet hierarkike mes rendeve të ndryshme ligjore, duke vënë në qendër raportet komplekse mes të drejtës kanunore dhe asaj shtetërore. Gjakmarrja, martesa dhe prona, janë tri çështjet rreth të cilave lëvrohet teza e liminalitetit dhe e liminalizimit të kulturës prej shtetërores. Libri mbyllet me ftesën për të parë se si shtetërorja moderne përdor kulturën apo aspekte të saj, për të klasifikuar njeriun si jo-krejt-njeri dhe se si, ajo i jep për atribut vetvetes, shndërrimin e jo-krejt-njeriut në, më në fund, njeri. Nebi Bardhoshi është kërkues shkencor në Departamentin e Etnologjisë, pranë Institutit të Antropologjisë Kulturore dhe Studimit të Artit, Tiranë dhe Researcher Fellow në Graduate School for East and Southeast European Studies, Regensburg, Gjermani. Fushat kryesore të interesit shkencor të tij janë antropologjia e së drejtës, ajo pronës, dhe e shtetit. Në vitin 2011 botoi librin "Gurtë e Kunit: kanuni, prona, strukturimi social" dhe është bashkeditor i vëllimit "Social Practices and Local Reconguration in the Balkans" (2013). Një interes më specik Bardhoshi ka mbi historinë e mendimit antropologjik e posaçërisht në shqyrtimin e raporteve të dijes me pushtetin në etnologjinë shqiptare gjatë periudhës komuniste dhe postkomuniste.

Lista e librave të autorit Nebi Bardhoshi

Gurte E Kufinit

Etnografi Ne Diktature

Antropologji E Kanunit

Gurte E Kufinit

Etnografi Ne Diktature

Antropologji E Kanunit